κατῄορος
κατ·ῄορος, ος, ον, suspendu à, suspendu, pendant (baudrier, boucle de cheveux) A. Rh. 2, 1042 ; Anth. 5, 260 ; τέκνα δάκρυσι κατᾴορα (dor.) Eur. Tr. 1090, enfants en pleurs suspendus aux bras de leur mère.
Étym. κ. ἀείρω.
κατῄορος, herabhangend, schwebend ; Ap.Rh. 2.1042 ; βόστρυχα Paul.Sil. 33 (V.260); Eur. Troad. 1097 τέκνων δὲ πλῆθος ἐν πύλαις δάκρυσι κατῄορα στένει, nach Hermann die Kinder, die sich weinend an den Arm der Mutter hängen.