κατηφής

κατηφ-ής, ές,

• with downcast eyes, downcast, κατηφέες ἐσσόμεθʼ αἰεί Od. 24.432, cf. Cic. Att. 13.42.1; τὸν μὲν κατηφῆ E. Or. 881; κ. ὄμμα Id. Heracl. 633 (but κ. ὀφθαλμοί sunken eyes, Hp. Epid. 7.25); κ. καὶ ὑπεραύστηρος POxy. 471.92 (ii A.D.); of animals, αἱ ἵπποι ὅταν ἀποκείρωνται, γίνονται κατηφέστεραι Arist. HA 572b9; τὸ κ. Id. Phgn. 808a10, cf. 807b12: metaph., κ. ἄμπελος drooping in sorrow, Him. Or. 9.4.
• • • 2 metaph., dim, obscure, νύξ AP 9.658 (Paul.Sil.); χωρίον Poll. 5.110; of colour, κ. ὁ λίθος καὶ μέλας Philostr. VS 2.1.8, cf. Him. Ecl. 12.7.

κατηφής, ές (wahrscheinlich von κατά u. φάος, vgl. κατωπιάω), mit niedergeschlagenen Augen, niedergeschlagen, gedemütigt, beschämt ; Od. 24.432 ; κατηφὲς ὄμμα Eur. Heracl. 633 ; ὀφθαλμοί Hippocr.; κατηφέστερος Arist. H.A. 6.18 ; Folgde, wie Plut. Pomp. 73 ; dem στυγνός entsprechend, Strat. 51 (XII.704), dem δεδακρυμένος, 54 (XII.212); νύξ Paul.Sil. 65 (IX.658). – Auch χωρίον κατηφές, Poll. 5.110 ; von dunkler Farbe, Sp.

κατηφής

Subject to shame, disgraced : κατηφέες ἐσσόμεθʼ αἰεί Od. 24.432.

κατηφής , ές: humiliated, disgraced, Od. 24.432†.

κατηφής κατ-ηφής, ές

• • • 1with downcast eyes, downcast, mute, Od., Eur.
    • 2metaph. dim, obscure, dusk, Anth. deriv. uncertain