κενότης
κενότης, emptiness, vanity
κενότης, ητος, ἡ,
- emptiness, Pl. R. 585b, Ti. 58b, Thphr. Sens. 54; vanity, Phld. D. 1.17; εἰς κενότητας ἄν μοι ὁ λόγος ἐξέπιπτε D.H. Is. 20; κ. σφυγμοῦ Agathin. ap. Gal. 8.936; cf. κενεότης.
κενότης, ητος (ἡ) vide, Plat. Rsp. 585b, etc.
Étym. κενός.
κενότης, ητος, ἡ, die Leere, Plat. Rep. IX.585b, Tim. 58b ; Nichtigkeit, Eitelkeit, Sp., wie Plut.
κενότης, ητος,
κενός
- emptiness, vanity, Plat.