κενοταφέω
κενοταφέω, to honour with an empty tomb
κενοτᾰφ-έω,
- honour with an empty tomb, κενοταφοῦντʼ ἐμὸν δέμας E. Hel. 1060; ὃν . . ἥδʼ ἀπόντα κενοταφεῖ ib. 1546: metaph., κ. τὸν βίον Plu. Lat.viv. 2.1130b.
κενο·ταφέω-ῶ [ᾰ] τινα, Eur. Hel. 1060, élever un tombeau vide à qqn, c. à d. à un mort dont on n’a pas le corps ; fig. τὸν βίον, Plut. M. 1190c, ensevelir en qqe sorte sa vie, c. à d. s’enterrer en qqe sorte vivant.
Étym. κ. τάφος.
κενοταφέω, Einem in der Fremde Gestorbenen, dessen Leichnam man nicht auffinden kann, ein leeres Grabmal errichten ; ὃν ἀπόντα κενοταφεῖ Eur. Hel. 1562 ; δέμας 1066 ; τὸν βίον, gleichsam lebendig begraben, Plut.
κενοταφέω
κενο-τᾰφέω,
fut. -ήσω
τάφος
- to honour with an empty tomb, Eur.