κενόφρων
κενόφρων, empty-minded (LSJ κενεόφρων)
κενό·φρων, ων, ον, gén. ονος, d’esprit vain, frivole, Eschl. Pr. 762.
Étym. κ. φρήν.
κενόφρων, ονος, Leeres, Nichtiges sinnend, βουλεύματα Aesch. Prom. 761.
κενόφρων
φρήν
- empty-minded, Aesch.