κεράτινος
κεράτινος, of horn
κερᾱτ-ῐνος, η, ον,
- made of horn, X. An. 6.1.4, Pl. Com. 50, etc.; κ. λύχνος Epicr. 8; βωμὸς κ., = κερατών, Plu. Sollert. 2.983e, cf. Arist. Fr. 489; σάλπιγξ LXX Ps. 97(98).6; also κ. alone, ib. Jd. 3.27, 2 Ki. 2.28.
κεράτινος, η, ον [ᾰ]
1 de corne, fait en corne, Xén. An. 6, 1, 4 ; Plat. Leg. 795a ; Eumel. (Ath. 699f) ; subst. ἡ κερατίνη, Spt. 2 Reg. 2, 28, trompette ||
2 fait avec des cornes, Plut. M. 983e.
Étym. κέρας.
κεράτινος, aus Horn gemacht, hörnern ; ποτήρια Xen. An. 5.6.4, wie Ath. XI.476a ; πλῆκτρα Plat. Legg. VII.795a ; – λόγος, der Trugschluß κέρας, DL. 2.10.111, l.d.
κεράτινος
κερά_τῐνος, η, ον
κέρας
- of horn, Xen.