κηκασμός
κηκασμός, abuse, insult
κηκ-ασμός, ὁ,
- abuse, insult, Lyc. 545 (pl.), 692.
κηκασμός, οῦ (ὁ) insulte, outrage, Lyc. 549, 692.
Étym. κηκάζω.
κηκασμός, ὁ, Schmähung, Schimpf, VLL ; Lycophr. 545, 692.