κηληθμός
κηληθμός, enchantment, fascination
Κηλ-ηθμός, ὁ,
- rapture, enchantment, κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο Od. 11.334.
κηληθμός, οῦ (ὁ) charme, enchantement, Od. 11, 334 ; 13, 2.
Étym. κηλέω.
κηληθμός, ὁ, Bezauberung, bes. dadurch bewirktes Schweigen, entzücktes Schweigen, κηληθμῷ δʼ ἔσχοντο Od. 11.332, 13.2.
κηληθμός
-οῦ, ὁ
[κηλέω, to bewitch. Cf. ἀκήλητος.]
Charm, spell, glamour Od. 11.334 =Od. 13.2.
κηληθμός (κηλέω): charm; κηληθμῷδʼ ἔσχοντο, they were spell - bound, Od. 11.334 and Od. 13.2.
κηληθμός, οῦ,
κηλέω
- enchantment, fascination, Od.