κήλειος
κήλειος, ος, ον, ion. c. κήλεος, Il. 15, 744.
κήλειος, ion. = κήλεος, πῦρ, Il. 15.744.
κήλειος
[prob. for καυάλεος or κηάλεος fr. καϝ-, καίω.]
Burning, blazing.
Epithet of fire : πυρί Il. 15.744.