κλάς Save Bailly 2024 *κλάς, c. κλάδος, seul. aux cas suiv. : sg. dat. κλαδί [ᾱ] Sch.-Ar. Lys. 632 ; acc. κλάδα, Poèt. (Drac. p. 103 ; cf. Poet. lyr. fr. ad. 126) ; plur. dat. κλάδεσι, Ar. Av. 239, ou κλαδέεσσι, Nic. (Ath. 683c) ; acc. κλάδας, Nic. (Ath. 684b).