κλᾶρος
κλᾶρος, κλᾱρόω, κλᾱρονομέω, Dor. for κληρ-.
κλᾶρος, v. κλῆρος.
κλᾶρος, [ᾱ], dor. = κλῆρος.
κλᾱρος (-ος, -ον, -οισι.)
- a estate, inheritance τοῖσι μὲν ἐξεύχετʼ ἐν ἄστει Πειράνας σφετέρου πατρὸς ἀρχὰν καὶ βαθὺν κλᾶρον ἔμμεν O. 13.62 “μέγαν ἄλλοθι κλᾶρον ἔχω; Pae. 4.48
- b (casting of) lot μάντις ὀρνίχεσσι καὶ κλάροισι θεοπροπέων ἱεροῖς P. 4.190 δύο μὲν Κρονίου πὰρ τεμένει, παῖ, σέ τʼ ἐνόσφισε καὶ Πολυτιμίδαν κλᾶρος προπετὴς ἄνθεʼ Ὀλυμπιάδος N. 6.63