κλάσμα
κλάσμα, that which is broken off, a fragment, morsel
κλάσ-μα, ατος, τό,
- fragment, morsel, IG 2(2).1425.347,368, LXX 1 Ki. 30.12, D.S. 17.13, Ev.Marc. 6.43, Plu. TG 19, AP 6.304 (Phan.), 11.153 (Lucill.); μελάθρων κλάσματα Inscr.Délos 400.44 (ii B.C.).
- II lesion, rupture, Vett.Val. 110.31.
κλάσμα, ατος (τὸ) morceau brisé, fragment, Anth. 11, 153 ; Plut. T. Gracch. 19 ; NT. Marc. 6, 43, etc. ||
➳ Dans une inscr. att. CIA. 2, 678 b, 33 (378/366 av. J.-C.) ; v. Meisterh. p. 149, 6.
Étym. κλάω.
κλάσμα, τό, das Abgebrochene, Bruchstück ; Lucill. 30 (XI.153); Plut. T.Gracch. 19 ; NT.
κλάσμα, ατος, τό,
κλάω
- that which is broken off, a fragment, morsel, NTest., Plut.