κληδών
κληδών, an omen, rumor
κληδών, όνος, ἡ, Ep. κλεηδών and κληηδών, (κλέω A)
- omen, presage contained in a chance utterance, χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεύς Od. 18.117, 20.120; ὁ μὲν τῇ κ. οὐδὲν χρεώμενος (supr. φήμη) Hdt. 5.72; κληδόνας τε δυσκρίτους ἐγνώρισʼ αὐτοῖς A. Pr. 486, cf. S. El. 1110, Call. Epigr. 1.14 Pf.: in later Prose, κληδόνων ἀκούσονται LXX De. 18.14 (v.l. -ονισμῶν), cf. Polystr. p.5 W.; μαντικὴ ἀπὸ κληδόνων Paus. 9.11.7, cf. PMag.Oxy. 886.22 (iii A.D.); δέχομαι τὴν κ. Luc. Laps. 8: personified, in pl., Paus. l.c.; Φήμη καὶ Κ., = Lat. Aius Locutius, Plu. Cam. 30.
- II tidings, κληηδὼν πατρός news of my father, Od. 4.317: abs., report, rumour, ἐξ ἀμαυρᾶς κ. A. Ch. 853, cf. Hdt. 9.101; κληδόνες παλίγκοτοι A. Ag. 863; κ. ἐν ἁπάσῃ τῇ πόλει κατεῖχεν, ὅτι . . And. 1.130.
- 2 fame, repute, κ. ἀϋτεῖ A. Ag. 927; glory, παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κ. σωτήριοι Id. Ch. 505; κληδὼν καλή good report, S. OC 258; κ. αἰσχρά E. Alc. 315.
- III invocation, λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους A. Ag. 228 (lyr.); κληδόνος βοή Id. Eu. 397.
- b shouting, S. Ichn. 232.
- 2 name, appellation, κ. ἐπωνύμους A. Eu. 418.
κληδών, όνος (ἡ)
I tout ce qu’on entend, d’où :
1 présage qu’on tire d’un mot, d’une réponse, d’un bruit, Od. 18, 117 ; Hdt. 5, 72, etc. ; rar. en prose ; au plur. Eschl. Pr. 484 ; Plut. M. 581d ||
2 bruit, rumeur, Soph. Ph. 8, 255 ; Eur. H.f. 1166 etc. ; au plur. Eschl. Ag. 863 ; en prose, And. 17, 10 ; ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος, Eschl. Ch. 853, d’après un bruit obscur ; κληηδὼν (épq.) πατρός, Od. 4, 317, nouvelles de mon père ||
3 renommée, d’où en b. part, bonne renommée, gloire, Eschl. Ch. 505, 1043 ; Soph. O.C. 258 ; en mauv. part, mauvaise réputation, Eur. Alc. 315 ||
II action d’appeler, d’où :
1 appel, invocation, Eschl. Ag. 228, Eum. 397 ||
2 nom, appellation, Eschl. Eum. 418 ||
➳ Épq. κλεηδών, Od. 18, 117.
Étym. κλέω.
1. voorteken (afgeleid uit gesproken woord):
2. tijding, gerucht:
3. roem, roep, reputatie:
4. aanroep:
κληδών, όνος, ἡ, ion. u. ep. κλεηδών, ep. auch κληηδών (κλέω², καλέω);
1) wie φήμη, die Vorbedeutung, die in einem Worte, einer Rede, einem Laute liegt ; ἃς ἄρʼ ἔφαν· χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεύς Od. 18.117, wo die Freier vorher gesagt haben Ζεύς τοι δοίη ὅττι μάλιστʼ ἐθέλεις, was Odysseus auf seinen Racheplan bezieht u. als eine günstige Vorbedeutung für diesen ansieht ; vgl. 20.120 ; so Her. 5.72, 9.91 ; κληδόνας δυσκρίτους ἐγνώρισʼ αὐτοῖς Aesch. Prom. 484 ; vgl. Soph. El. 1099 ; in späterer Prosa, δέχομαι τὴν κληδόνα Luc. de lapsu in salt. 8 ; bei Plut. gen. Socr. 11 u. sonst falsch κλῃδών geschr., vgl. EG. 294.46.
2) Ruf, Gerücht ; ἤλυθον, εἴ τινά μοι κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις, Kunde vom Vater, Od. 4.317 ; πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους Aesch. Ag. 837 ; ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος Ch. 840 ; vgl. Soph. Phil. 255 ; κληδὼν γὰρ ἦλθεν ἐς πόλιν Eur. Herc.Fur. 1166, wie ἡ κληδὼν αὕτη σφι εἰσέπτατο Her. 9.101 ; παρὰ τοῖς παιδαρίοις καὶ γυναίοις κληδὼν ἐν ἁπάσῃ τῇ πόλει κατέσχεν Andoc. 1.130. – Dah. auch Ruhm ; παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι θανόντι Aesch. Ch. 498 ; τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται Soph. O.C. 259. Aber auch αἰσχρὰ κλ., Eur. Alc. 316. – Das Rufen, Nennen ; πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοήν Aesch. Eum. 397 ; λιτὰς καὶ κληδόνας πατρῴους παρʼ οὐδὲν ἔθεντο Ag. 228, das Anrufen des Vaters.
1) wie φήμη, die Vorbedeutung, die in einem Worte, einer Rede, einem Laute liegt ; ἃς ἄρʼ ἔφαν· χαῖρεν δὲ κλεηδόνι δῖος Ὀδυσσεύς Od. 18.117, wo die Freier vorher gesagt haben Ζεύς τοι δοίη ὅττι μάλιστʼ ἐθέλεις, was Odysseus auf seinen Racheplan bezieht u. als eine günstige Vorbedeutung für diesen ansieht ; vgl. 20.120 ; so Her. 5.72, 9.91 ; κληδόνας δυσκρίτους ἐγνώρισʼ αὐτοῖς Aesch. Prom. 484 ; vgl. Soph. El. 1099 ; in späterer Prosa, δέχομαι τὴν κληδόνα Luc. de lapsu in salt. 8 ; bei Plut. gen. Socr. 11 u. sonst falsch κλῃδών geschr., vgl. EG. 294.46.
2) Ruf, Gerücht ; ἤλυθον, εἴ τινά μοι κληηδόνα πατρὸς ἐνίσποις, Kunde vom Vater, Od. 4.317 ; πολλὰς κλύουσαν κληδόνας παλιγκότους Aesch. Ag. 837 ; ἐξ ἀμαυρᾶς κληδόνος Ch. 840 ; vgl. Soph. Phil. 255 ; κληδὼν γὰρ ἦλθεν ἐς πόλιν Eur. Herc.Fur. 1166, wie ἡ κληδὼν αὕτη σφι εἰσέπτατο Her. 9.101 ; παρὰ τοῖς παιδαρίοις καὶ γυναίοις κληδὼν ἐν ἁπάσῃ τῇ πόλει κατέσχεν Andoc. 1.130. – Dah. auch Ruhm ; παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι θανόντι Aesch. Ch. 498 ; τί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆς μάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται Soph. O.C. 259. Aber auch αἰσχρὰ κλ., Eur. Alc. 316. – Das Rufen, Nennen ; πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοήν Aesch. Eum. 397 ; λιτὰς καὶ κληδόνας πατρῴους παρʼ οὐδὲν ἔθεντο Ag. 228, das Anrufen des Vaters.
τὸ δὲ ὑπολιπόμενον ἔσχατον (φύλλον) ἀνάγνωθι, καὶ εὑρήσεις σου τὴν κληδόνα
lee la última hoja que ha quedado debajo y encontrarás tu oráculo
κληδών, όνος,
κλέω
- Ian omen or presage contained in a word or sound, Od., Hdt., Aesch.
- IIa rumour, tidings, report, Hdt., Trag.; κληηδὼν πατρός news of my father, Od.
- 2glory, repute, Trag.
- IIIa calling on, appeal, πατρῷαι κληδόνες Aesch.
- 2a name, appellation, Aesch.