κλαυσίδειπνος Save Bailly 2024 Pape κλαυσί·δειπνος, ος, ον [ῐ] qui pleure un dîner perdu, Bas. 3, 208. Étym. κλαίω, δεῖπνον. κλαυσίδειπνος, über eine Mahlzeit weinend, Sp.