κνήμαργος
κνήμαργος, white-legged
κνήμ-αργος, ον,
- white-legged, Theoc. 25.127.
κνήμ·αργος, ος, ον, aux jambes blanches, Thcr. Idyl. 25, 127.
Étym. κνήμη, ἀργός.
κνήμαργος, heißt bei Theocr. 25.127 wahrscheinlich »weißfüßig« ; Hesych. erkl. παχύκνημος.
κνήμαργος
κνήμ-αργος, ον
- white-legged, Theocr.