κνημαῖος Save LSJ Bailly 2024 Pape κνημ-αῖος, v. κνημιαῖος. κνημαῖος, α, ον, qui concerne la jambe, Hpc. (Gal. Lex. Hipp. 19, 112). Étym. κνήμη. κνημαῖος, zur Wade gehörig, Galen.