κνισός
κνῑσός, ή, όν,
- = κνισήεις, τὸ κ. Ath. 3.115e.
- 2 = λίχνος, Comp. κνισότερος Id. 12.549a.
κνισός, mieux que κνισσός, ή, όν :
1 gras, Ath. 115e ||
2 qui aime le fumet de la cuisine (propr. l’odeur de la graisse), d’où friand, gourmand, Ath. 549a ||
Cp. -ότερος, Ath. 549a.
Étym. κνῖσα.
κνισός, 1) der den Fettdampf liebt, leckerhaft ; im Komparat., κνισσότερος ὢν τοῦ Ὀδυσσέως μελανθίου, Ath. XII.549a.
2) = κνισσήεις, fettig, Ath. III.115e.
2) = κνισσήεις, fettig, Ath. III.115e.