κνώδαλον
κνώδαλον, any dangerous animal
κνώδαλ-ον, τό,
- any wild creature, Od. 17.317; κνώδαλʼ ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα Hes. Th. 582; but also, of an ox or ass, h.Merc. 188; of beasts generally, κνωδάλων τε καὶ βροτῶν A. Ch. 601 (lyr.); κ. πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ, of birds and beasts, Id. Supp. 1000; κ. βροτοφθόρων ib. 264; of sea-monsters, κνώδαλʼ ἐν βένθεσι πορφυρέας ἁλός Alcm. 60.5, cf. A. Ch. 587 (lyr.); ἔζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα Id. Pr. 462; ἀνημέρωσα κνωδάλων ὁδόν (sc. Theseus) S. Fr. 905, cf. Tr. 716; of boars, lions, E. Supp. 146; asses, Pi. P. 10.36; serpents, Id. N. 1.50, Nic. Th. 98, Pl. Ax. 365c; κώνωπες νυκτὸς κ. διπτέρυγα AP 5.150 (Mel.); of persons, as a term of reproach, ὦ παντομισῆ κ. A. Eu. 644: Com., brutes, beasts, τρία κ. ἀναιδῆ Cratin. 233, cf. Ar. Lys. 477; also ἁβρὰ Μουσᾶν κ. dainty prey of the Muses, Cerc. 7.9.
κνώδαλον, ου (τὸ) [ᾰ]
1 tout animal sauvage, Od. 17, 317 ; particul. sanglier, lion, Eur. Suppl. 146 ; monstres marins, Eschl. Ch. 586 ; dragons, Pd. N. 1, 76 ; reptiles, Nic. Th. 98, etc. ||
2 p. ext. tout animal, Hés. Th. 582 ; Eschl. Ch. 601 ; même les oiseaux, Eschl. Suppl. 1000 ; les insectes, Nic. Th. 759 ; Anth. 5, 151 ; les vers, Plat. Ax. 365c ||
3 fig. en parl. de l’homme, t. injurieux, brute, Crat. (Com. fr. 2, 152) ; en parl. de femmes. Ar. Lys. 477 ; comme apposition : κνώδαλον γέροντα, Hh. Merc. 188 dout. (il trouva) un vieillard désagréable.
Étym. κνώδων.
κνώδαλον, τό (wahrscheinlich von κινέω, wie κινώπετον, nicht mit ἅλς zusgstzt, wie die Alten erkl. ἐν τῇ ἀλὶ κινούμενον); ein wildes, gefährliches od. giftiges Tier ; das Wild, Od. 17.317 ; κνώδαλʼ ὅσʼ ἤπειρος πολλὰ τρέφει ἠδὲ θάλασσα Hes. Th. 582 ; vom Esel Pind. P. 10.36 ; von Schlangen N. 1.50 ; bei den Tragg. allgemein, auch von anderen Tieren, κἄζευξα πρῶτος ἐν ζυγοῖσι κνώδαλα, die wilden Stiere, Aesch. Prom. 460 ; κνωδάλων τε καὶ βροτῶν Ch. 593, allgemein Tier, wie κνώδαλα πτεροῦντα καὶ πεδοστιβῆ Suppl. 978. Ungetüm, Scheusal, ὦ παντομισῆ κνώδαλα Eum. 614 ; φθείρει τὰ πάντα κνώδαλα. das Wild u. die Centauren, Soph. Trach. 713 ; bei Eur. Suppl. 146 sind der Eber u. der Löwe damit bezeichnet ; Schlangen, Nic. Th. 98 ; Mücken, Mel. 93 (V.151); schädliche Insekten, Nic. Ther. 759 ; Würmer, σηπόμενος εἰς εὐλὰς καὶ κνώδαλα μεταβάλλων Plat. Ax. 365c.
Uebertr. von Menschen, Ungetüm, Cratin. bei Schol. Ar. Av. 767 ; auch adj., κνώδαλον εὗρε γέροντα H.h. Merc. 188, wo aber Hermann wohl richtig νωχαλόν emend.
Uebertr. von Menschen, Ungetüm, Cratin. bei Schol. Ar. Av. 767 ; auch adj., κνώδαλον εὗρε γέροντα H.h. Merc. 188, wo aber Hermann wohl richtig νωχαλόν emend.
κνώδαλον
τό.
A wild beast Od. 17.317.
κνώδᾰλον
- 1beast γελᾷ θʼ ὁρῶν ὕβριν ὀρθίαν κνωδάλων asses P. 10.36 ὅμως ἄμυνεν ὕβριν κνωδάλων serpents N. 1.50
κνώδαλον : wild animal, Od. 17.317†.
κνώδαλον
κνώδᾰλον, ου, τό,
- any dangerous animal, from a lion to a serpent or worm, a monster, beast, Od., Hes., Trag.: —of persons, as a term of reproach, ὦ παντομισῆ κνώδαλα Aesch. deriv. uncertain