κνῦμα
κνῦμα, scratching
κνῦμα, ατος, τό, (κνύω)
- scratching, κ. τῶν δακτύλων, of a person feeling for the door-handle in the dark, Ar. Ec. 36, cf. Gal. 19.112.
κνῦμα, ατος (τὸ) bruit que l’on fait en grattant légèrement, Ar. Eccl. 36.
Étym. κνύω.
κνῦμα, τό, das Kratzen, Reiben, τῶν δακτύλων, das leise Anklopfen an die Tür, Ar. Eccl. 35, Schol. τὸν ἠρεμαῖον κνησμόν.