κνύος
κνύος, itch
κνύος [ῠ], τό,
- itch, Hes. Fr. 29.1.
κνύος, εος-ους (τὸ) c. κνύζα, Hés. fr. 42 Göttling.
κνύος, τό, die Krätze ; das Schäbigwerden des Kopfes, verbunden mit dem Ausgehen der Haare, Hes. frg. bei Eust. 1746.8.