κομψεύω

κομψ-εύω,

• refine upon, κόμψευέ νυν τὴν δόξαν aye, quibble on the word δόξα (referring to the previous line), S. Ant. 324:—mostly in Med., to be smart, ingenious, ἥδεσθαι κομψευόμενος to be fond of clever inventions, Hp. Art. 70 (glossed πανουργευόμενος, Erot.); ὁ τοῦτο κομψευσάμενος he who invented this subtlety, Pl. R. 489b; πρέπει . . σοφιστῇ τὰ τοιαῦτα κομψεύεσθαι Id. La. 197d; κ. ὡς . . Id. R. 436d: pf. Pass. in med. sense, αὐτὸ τοῦτο καὶ κεκόμψευται he has advanced this dainty paradox, Id. Phdr. 227c; οἱ τὰ πολιτικὰ κεκομψευμένοι Ph. 1.448.
• • • 2 Pass., of things, προσαγώγιον κεκομψευμένον neatly made, Pl. Phlb. 56c; ὁ λόγος ὑπὸ τῶν τοιούτων κεκόμψευται σχημάτων D.H. Isoc. 14.

κομψεύω, artig, zierlich, fein machen, fein u. zierlich wovon sprechen ; κόμψευε τὴν δόκησιν Soph. Ant. 324. – Gew. im med., witzeln, scherzen ; πρέπει σοφιστῇ τὰ τοιαῦτα μᾶλλον κομψεύεσθαι ἢ ἀνδρί Plat. Lach. 197d ; ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται Phaedr. 227c ; aber pass., προσαγώγιον κεκομψευμένον, fein erfunden, artig, Phil. 56c u. öfter bei den Rhett.

κομψεύω, κομψός

• to refine upon, quibble upon, κόμψευε νῦν τὴν δόξαν aye, quibble on the word δόξα (referring to the previous line), Soph.:—Mid. to deal in refinements or subtleties, Plat.