κοσμάριον
κοσμ-άριον, τό,
- = foreg., Ath. 11.474e, Hsch. s.v. καλαμίς, al.
κοσμάριον, ου (τὸ) [ᾰ] petit ornement, Ath. 474e.
Étym. dim. de κόσμος.
κοσμάριον, τό, dim. von κόσμος, kleiner Schmuck ; Ath. XI.474e ; Hesych.