κοσμητήρ
κοσμητήρ, orderer, director
κοσμ-ητήρ, ῆρος, ὁ,
- = κοσμητής, Epigr. ap. Aeschin. 3.185.
- II at Itanos, title of eponymous magistrate, SIG 463.15 (iii B. C.), Supp.Epigr. 2.512.22.
κοσμητήρ, ῆρος (ὁ) qui arrange, dispose ou dirige, Epigr. (Eschn. 80, 22) ; Plut. Cim. 7.
Étym. κοσμέω.
κοσμητήρ, ῆρος, ὁ, = κοσμητής, der Ordner ; μάχης p. bei Aesch. 3.185 ; πόληος Maneth. 1.105. Auch Plut. Cim. 7.
κοσμητήρ, ῆρος,
= κοσμητής, Epigr. ap. Aeschin., Plut.