κόσμησις
κόσμησις, an ordering, disposition, arrangement, adornment
κόσμ-ησις, εως, ἡ,
- ordering, arrangement, ταῖς τῆς ψυχῆς τάξεσι καὶ κοσμήσεσι Pl. Grg. 504d, cf. Criti. 117b (sg.): adornment, Arist. Oec. 1344a19; pl., Plu. Thes. 23: metaph., dignity, ἡ τῆς πόλεως καὶ τοῦ βουλευτηρίου κ. BGU 1024 viii 10 (iv A. D.).
κόσμησις, εως (ἡ) parure, Plat. Criti. 117b, etc. ; Plut. Thes. 23 ; au plur. Plat. Gorg. 504d.
Étym. κοσμέω.
κόσμησις, ἡ, das Ordnen, Schmücken, der Schmuck ; ταῖς τῆς ψυχῆς τάξεσί τε καὶ κοσμήσεσι Plat. Gorg. 504d ; Critia. 117b ; Sp., wie Plut. Thes. 23.
κόσμησις, εως
κοσμέω
- an ordering, disposition, arrangement, adornment, Plat.