κοσμοφθόρος
κοσμοφθόρος, destroying the world
κοσμο-φθόρος, ον,
- destroying the world, AP 11.270.
κοσμο·φθόρος, ος, ον, qui fait périr l’univers, Anth. 11, 270.
Étym. κ. φθείρω.
κοσμοφθόρος, die Welt vernichtend, weltzerstörend, βασιλεύς Byz. anath. 16 (XI.270).
κοσμοφθόρος
κοσμο-φθόρος, ον
φθείρω
- destroying the world, Anth.