κουρεῖον

κουρ-εῖον, τό, (κουρά)

• barberʼs shop, the lounging-place where news and scandal were picked up, καί τοι λόγος γʼ ἦν . . πολὺς ἐπὶ τοῖσι κουρείοισι τῶν καθημένων Ar. Pl. 338, cf. Av. 1441; πόλλʼ ἔμαθον ἐν τοῖσι κ. ἐγὼ ἀτόπως καθίζων κοὐδὲ γιγνώσκειν δοκῶν Eup. 180, cf. Lys. 24.20, D. 25.52, AP 6.307 (Phan.), Sammelb. 6762.2 (iii B. C.); εἰς κ. ‘to my barberʼs bill’, Lys. 32.20 (v.l.); ἐν κουρείοις ἢ μυροπωλίοις Phld. Ir. p.47 W.
• • II κούρειον, proparox. (Hdn.Gr. 1.372), victim offered for boys and feasted on by the φράτερες at the feast κουρεῶτις, S. Fr. 126, Is. 6.22 (κούριον codd.), IG 2(2).1237.28, Inscr.Prien. 362.13 (iv B. C.).

κουρεῖον, τό, Barbierstube, wo man sich Haupthaar, Barthaar u. Nägel verschneiden ließ ; Lys. 23.3 ; Dem. 25.52 stellt sie mit μυροπωλεῖα ἢ τὰ ἄλλα ἐργαστήρια zusammen. Es versammelten sich daselbst die müßigen Schwätzer, um zu schwatzen, ἐπὶ τοῖσι κουρείοισι τῶν καθημένων Ar. Plut. 338 ; Plat. com. bei Schol. Ar. Av. 300.

κουρεῖον, ου, τό, κουρεύς

• a barberʼs shop, Ar.