κουρεακός
κουρεακός, gossiping
κουρ-εακός, ή, όν,
- gossiping (cf. sq. [κουρεῖον]), κ. καὶ πάνδημος λαλιά Plb. 3.20.5.
κουρεακός, ή, όν [ᾰκ] de barbier, Pol. 3, 20, 5.
Étym. κουρεύς.
κουρεακός, bartscherermäßig, geschwätzig wie ein Barbier, λαλιά Pol. 3.20.5.