κουρεύς
κουρεύς, a barber, hair-cutter
κουρ-εύς, έως, ὁ, (κείρω)
- barber, hair-cutter, Pl. R. 373c, Philyll. 14, PMagd. 15.1 (iii B. C.), Luc. Ind. 29; ὁ κ. τὰς μαχαιρίδας λαβὼν ὑπὸ τῆς ὑπήνης κατακερεῖ—τὴν εἰσφοράν (παρὰ προσδοκίαν for τὸ γένειον) Eup. 278; as a purveyor of gossip, Plu. Apophth.reg. 2.177a, Garr. 509a.
- 2 shearer, κουρεῖ τῷ κείραντι τὰς αἶγας PCair.Zen. 176.54 (iii B. C.).
- II a bird, said to chirp with a sound as of clipping, Hsch.
κουρεύς, έως (ὁ) barbier, coiffeur, Plat. Rsp. 373c ; Plut. M. 177a, 509a ; Ath. 98e.
Étym. cf. κείρω.
κουρεύς, ὁ (κείρω, ξύρω), der Scherer, Barbier, der Haupt- u. Barthaar schert u. die Nägel beschneidet, Plat. Rep. II.373c u. Sp.; vgl. Phani. 6 (VI.307); ihre Geschwätzigkeit bemerkten schon die Alten, Plut. garrul. 13 ; dah. ein leerer, zudringlicher Schwätzer so heißt, Dora. Charit. p. 529.
Bei Hesych. ein Vogel, dessen Stimme dem Schalle eines Tuchschermessers glich.
Bei Hesych. ein Vogel, dessen Stimme dem Schalle eines Tuchschermessers glich.
κουρεύς, έως,
κείρω
- a barber, hair-cutter, Lat. tonsor, Plat., Anth., etc.