κουρίας
κουρίας, one with short hair
κουρί-ας, ου, ὁ,
- one who wears his hair short, ἐν χρῷ κ. Luc. Fug. 27, Vit.Auct. 20, D.L. 6.31; cf. ἐγχρωκουρίας.
κουρίας, ου, adj. m. qui a les cheveux coupés, Luc. Fug. 27 ; DL. 6, 31.
Étym. κουρά.
κουρίας, ὁ, der mit geschorenem Haare geht ; ἐν χρῷ κουρίας Luc. Fugit. 27 u. vit.auct. 20 ; DL. 6.31 u. VLL, die es wie Phryn. 60 statt ψιλόκουρος empfehlen.
κουρίας, ου,
κουρά
- one with short hair, Luc.