κρατητής
κρατητής, one who holds
κρᾰτ-ητής, οῦ, ὁ,
- one who holds or possesses, ἱερῶν Procl. Par.Ptol. 228.
κρατητής, οῦ (ὁ) [ᾰ] qui s’empare de, qui retient fermement, Procl. Ptol. p. 228, 22.
Étym. κρατέω.
κρατητής, ὁ, der Etwas festhält, τινός, Sp.