κροκύφαντος
κροκύφαντος, woven
κροκύφαντος [ῠ], ον, (κρόκη, ὑφαίνω)
- woven: as Subst., gloss on κεκρύφαλος, Erot., Eust. 1280.59: metaph., network of the human body, in contempt, M.Ant. 2.2.
κροκ·ύφαντος, ος, ον [ῠ] :
1 tissé légèrement ; τὸ κροκύφαντον, M. Ant. 2, 2, voile léger ||
2 c. κεκρύφαλος, Gal. 14, 472.
Étym. κρόκη, ὑφαίνω.
κροκύφαντος, gewebt, erst Sp.