κρᾶ
κρᾶ, shortd. jestingly for κράνος (as δῶ for δῶμα), AP 6.85 (Pall.).
κρᾶ, acc. sg., c. κράνος, à côté de θῶ (θώρακα) et de κνῆ (κνημῖδας) Anth. 6, 85.
κρᾶ, = κράνος, Pallad. 92 (VI.85), zum Scherz gebildet.
κρᾶ
shortened for κράνος as δῶ, for δῶμα, Anth.