κραγός
κραγός, bawling
κρᾰγός, οῦ, ὁ,
- bawling, Com. formation in the phrase κραγὸν κεκράξεται (cf. βάδον βαδίζεται) Ar. Eq. 487, cf. Hsch.:—on the accent v. Hdn.Gr. 2.20.
κραγός, subst. vgl. Schol. Ar. Eq. 485 u. die alten Gramm., wie Arcad. 47.4. Vgl. κραγόν.