κραγόν Save Bailly 2024 Pape κραγόν [ᾰ] adv. seul. dans la locut. κρ. κεκράξεται, Ar. Eq. 487, il poussera de grands cris, ou sel. d’autres, acc. de κραγός, cri. κραγόν, laut schreiend ; κραγὸν κεκράξεται Ar. Eq. 485.