κραγέτης
κραγέτης, screamer, chatterer
κρᾱγέτης, ου, ὁ, (κράζω)
- screamer, chatterer, κολοιοί Pi. N. 3.82.
κραγέτης, ου (ὁ) [ᾱ] criard, en parl. du geai, Pd. N. 3, 143 ; Philstr. 870.
Étym. κράζω.
κραγέτης, [ᾱ], ὁ, der Schreier, schreiend ; κολοιοί Pind. N. 3.78 ; Philostr.
For Pindar, see also: κραγέτας