κτεάτειρα
κτεάτειρα, thou that hast put us in possession of
κτεάτ-ειρα [ᾰτ], ἡ (as if fem. of *κτεᾰτήρ),
- possessor, Νὺξ μεγάλων κόσμων κ. A. Ag. 356 (anap.).
κτεάτειρα, ας [ᾰτ] adj. f. qui possède, Eschl. Ag. 356.
Étym. κτέαρ.
κτεάτειρα, ἡ (fem. zu einem nicht vorkommenden κτεατής), Erwerberin, Besitzerin, Spenderin ; νὺξ μεγάλων κόσμων κτεάτειρα Aesch. Ag. 347.
κτεάτειρα, ἡ,
as if from κτεᾰτήρ
- κόσμων κτ. thou that hast put us in possession of honours, Aesch.