κτεατίζω

κτεατ-ίζω,

• gain, win, δουρὶ δʼ ἐμῷ κτεάτισσα Il. 16.57; πολλὰ κτεατίσσας Od. 2.102, 19.147, cf. Eumel. 2, etc.: —Med., get for oneself, acquire, Ep. fut. κτεατίσσομαι Man. 6.677, aor. κτεατίσσατο A.R. 2.788: pf. Pass. in med. sense, ὅσʼ Ἑκηβόλος ἐκτεάτισται h.Merc. 522: plpf., ἃ ἐκτεάτιστο Μίδης Call. Aet. 3.1.47 [Fr. 75.47 Pf.]; τὰ δὲ κτεατίζεται αὐτός Theoc. 17.105.

κτεατίζω, sich erwerben, verschaffen ; δουρὶ δʼ ἐμῷ κτεάτισσα Il. 16.57 ; πολλὰ κτεατίσσας, der viel erworben hatte, besaß, Od. 2.102 ; – auch med., ἐκτεάτισται, hat sich erworben, H.h. 2.522 ; Ap.Rh. 2.788 ; Maneth. 6.677. – Davon adj. verb. κτεατιστός, Inscr. 1187 (APP. 299).

†κτεατίζω

[κτεατ-, κτέαρ.]

Aor. κτεάτισσα Il. 16.57.

3 sing. κτεάτισσε Od. 24.207.

Pple. κτεατίσσας Od. 2.102, Od. 19.147, Od. 24.137.

To become the owner of, get, gain, acquire, win : δουρί [μιν] ἐμῷ κτεάτισσα Il. 16.57. Cf. Od. 2.102, Od. 19.147 = Od. 24.137.

To make (a farm), bring (land) into cultivation : ἀγρόν, ὃν λαέρτης κτεάτισσεν Od. 24.207.

κτεατίζω , aor. κτεάτισσα=κτάομαι.

κτεατίζω κτεᾰτίζω, κτάομαι

• to get, gain, win, Hom.:—Mid., with perf. pass., to get for oneself, acquire, Hhymn., Theocr.