κτερίζω

κτερ-ίζω, fut. κτεριῶ Il. 18.334: aor. ἐκτέρῐσα 24.38, Simon. 109: (κτέρεα):—

• poet. Verb, = κτερεΐζω, οὔ σε πρὶν κτεριῶ Il. 18.334; τὸν δὲ κτεριοῦσιν Ἀχαιοί 22.336; ἔμʼ, εἴ κε θάνω, κτεριοῦσί γε δῖοιʼ Ἀχαιοί 11.455; τάφῳ κ. τινά S. Ant. 204; τούσδʼ εἷς τάφος ἐκτέρισε Simon. l.c.: abs., E. Hel. 1244; δημοσίᾳ κ. IG 2.1678 (iv B.C.), cf. Sammelb. 2119 (iii B.C.).
• • • 2 c. acc. cogn., τοί κέ μιν ὦκα ἐν πυρὶ κήαιεν καὶ ἐπὶ κτέρεα κτερίσαιεν Il. 24.38, cf. Od. 3.285.

κτερίζω, auch κτερεΐζω,
a) τινά, einen Toten mit den gebührenden Ehren bestatten ; οὐ σὲ πρὶν κτεριῶ Il. 18.334, vgl. 22.336 ; ἐπεί κε θάνω, κτεριοῦσί μεδῖοι Ἀχαιοί 11.455 ; so τοῦτον τάφῳ κτερίζειν Soph. Ant. 204 ; Eur. Hel. 1244 ; sp.D.; auch τούσδʼ εἷς τάφος ἐκτέρισε, Simonds. 91 (VII.270).
b) κτέρεα κτερίσειεν u. κτερίσαιεν (s. κτέρεα), Il. 24.38, Od. 3.285.

†κτερίζω

[as κτερεΐζω.]

Fut. κτεριῶ Il. 18.334.

3 pl. κτεριοῦσι Il. 11.455, Il. 22.336.

3 sing. aor. opt. κτερίσειε Od. 3.285.

3 pl. κτερίσαιεν Il. 24.38.

• • 1

    κτέρεα κτερίζειν, see κτέρας(2).

  • 2

    = κτερεΐζω. (2) Il. 11.455, Il. 18.334, Il. 22.336.

κτερίζω , inf. κτερεϊζέμεν, fut. κτεριῶ, aor. opt. κτερίσειε, inf. κτερεΐξαι: bury with solemn honors; ἀέθλοις, ‘celebrate oneʼs funeral with games,’ Il. 23.646; ἐπὶ (adv.) κτερέα κτερεΐξαι, ‘bestow funeral honors upon’ one, Od. 1.291, Il. 24.38.

κτερίζω,

• • • 1= κτερεΐζω 1, Il., Soph.
    • 2c. acc. cogn., κτέρεα κτ., like κτερεΐζω 2, Hom.