κτενισμός
κτενισμός, a combing
κτεν-ισμός, ὁ,
- combing, E. El. 529 (pl.), Diocl. Fr. 141.
κτενισμός, οῦ (ὁ) action de peigner, Eur. El. 529.
Étym. κτενίζω.
κτενισμός, ὁ, das Kämmen, Eur. El. 524 u. Sp.
κτενισμός, οῦ,
- a combing, Eur.