κυλίω
κυλίω, to roll along
κῠλίω [ῑ], later form of κυλίνδω: (προσ-) κύλιε Ar. V. 202, (ἀνα-) κυλῖον Alex. 116:—
- roll along, γαστέρας αἱμοβόρως ἐκύλιον, of serpents, Theoc. 24.18; κυλίουσιν [ἀλλήλους] ἐν τῷ πηλῷ Luc. Anach. 6; λόγοις τοὺς ῥήτορας κ. rolling them over, Com.Adesp. 294 codd.: freq. in later Gr., LXX Jo. 10.18, al.: metaph., ἐκ κισσηρεφέος κεφαλῆς εὔϋμνα κυλίων ῥήματα Call.(?) SH 980:—Pass., roll, whirl along, Arist. Cael. 290a25, al.; of bees, grovel, Id. HA 625b5; πρὸς τοῖς ἑαυτοῦ γόνασι κυλιομένην D.H. 8.39; κ. περὶ τὴν ἀγοράν to be always loitering there, Arist. Pol. 1319a29; roll about, in pantomime, Id. Po. 1461b31.
- 2 roll up, ἣν κυλίουσι κόπρον (sc. κάνθαροι) Id. HA 552a17.
κυλίω (f. ίσω, ao. ἐκύλισα, pf. inus.) [ῠ]
1 rouler : γαστέρας, Thcr. Idyl. 24, 18, leur ventre, en parl. de serpents ||
2 soulever en roulant, Arstt. H.A. 5, 19, 18 ||
Pass.-moy. :
1 se rouler : πρὸς τοῖς γόνασί τινος, DH. 8, 39, aux genoux de qqn ||
2 tourbillonner, en parl. d’abeilles, Arstt. H.A. 9, 40, 29 ||
3 tourner sans cesse, aller et venir, Arstt. Pol. 6, 4, 13.
Étym. κυλίνδω.
1. met acc. (voort)wentelen, (voort)rollen:
2. med.-pass., intrans. zich in de rondte wentelen:
κυλίω, = κυλίνδω ; Comic. bei DL. 2.108 ; κυλίεσθαι περὶ τὴν ἀγοράν Arist. Pol. 6.4 ; einzeln auch bei Sp.
Strong 2947
to roll, roll along. Pass., to be rolled; of persons (in Hom, as sign of grief), to roll or wallow: Mk 9:20.†
κυλίω
- later form of κυλίνδω, to roll along, Theocr., Luc.