λαοτόμος
λαοτόμος, stone-cutting
λᾱο-τόμος, ον,
- stone-cutting, ὄργανα Men.Prot. ap. Suid. s.v. σπαλίων.
- II = λατόμος, Man. 6.416, Epigr.Gr. 1021 (Antinoe), AJA 7.47 (Corinth), POxy. 134.16 (vi A. D.); λ. πέτρης Man. 4.325.
λᾱοτόμος -ου, ὁ [λᾶας , τέμνω ] stone-cutter Man.1 6.416 etc. (also adj.).
λαο·τόμος, ου (ὁ) [ᾱ] tailleur de pierres, Man. 4, 325 ; 6, 416 ; P. Sil. Ecphr. amb. 116, 139.
Étym. λ. τέμνω.
λαοτόμος, [ᾱ], = λατόμος, Maneth. 4.325 ; Paul.Sil. ambo 116.