λαοτίνακτος
λαοτίνακτος, stirred by a stone
λᾱο-τίνακτος [ῐ], ον,
- stirred by a stone, ὕδωρ AP 9.272 (Bianor).
λᾱοτί̆νακτος -ον [λᾶας , τινάσσω] disturbed or agitated by rocks: λ. ὕδωρ water stirred by rocks Bian. (AP 9.272.6).
λαο·τίνακτος, ος, ον [ᾱῐ] ébranlé, d’où renversé par une pierre, Anth. 9, 272.
Étym. λ. τινάσσω.
λαοτίνακτος
λᾱο-τίνακτος, ον
- stirred by a stone, Anth.