λατομέω
λατομέω, quarry
λᾱτομ-έω,
- quarry, γῆν Posidon. 57 J.; πέτραν IG 42(1).122.25 (Epid.), cf. D.S. 5.39; λίθους PCair.Zen. 499.38 (iii B.C.), Antig. Mir. 161: abs., PCair.Zen. 296.34 (iii B.C.), Agatharch. 25, J. AJ 8.2.9:—Pass., λελατόμηται PPetr. 2p.12 (iii B.C.); τὰ -ούμενα θραύματα D.S. 3.12.
- II λ. λάκκον hew it out, LXX Ex. 21.33, cf. De. 6.11 (Pass.).
λᾱτομέω , contr. [λατόμος ] impf. ἐλατόμουν [Io.] (PG 59.505.14) ‖ fut. λατομήσω Hermas Sim. 9.7.4 ‖ aor. ἐλατόμησα ‖ pf. λελατόμηκα Cyr.1 Is. (PG 70.513.56), mid. pass. λελατόμημαι pPetr. 2.4.9 r 3 (IIIBCE) ‖ aor. pass. ἐλατομήθην
❶ act. to quarry stonesμνημεῖον a grave VT Is. 22.16; μνημεῖον ἐν τῇ πέτρᾳ a sepulcher in the rock NT Matt. 27.60
❷ pass. to be quarried or dug VT Deut. 6.11 Diod. 3.12.6 etc.; of a sepulcher ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας it was dug out of the rock NT Mark 15.46
● also λαοτομέω (see).
❶ act. to quarry stones
❷ pass. to be quarried or dug VT Deut. 6.11 Diod. 3.12.6 etc.; of a sepulcher ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας it was dug out of the rock NT Mark 15.46
● also λαοτομέω (see).
λατομέω-ῶ [ᾱ]
1 tailler des pierres, DS. 3, 12 ; avec l’acc. : πέτρας, DS. 5, 39, m. sign. ||
2 tailler dans la pierre, Spt. Ex. 21, 33.
Étym. λατόμος.
λατομέω, [ᾱ], Steine hauen und brechen, auch behauen, τὰ λατομούμενα θραύσματα DS. 3.12, πέτρας λατομοῦσι 5.39, a.Sp.
Strong 2998
†
to hew, hew out stones: Mt 27:60, Mk 15:46.†