λατόμος
λατόμος, a stone-cutter
λᾱτόμ-ος (parox.), ὁ, (λᾶας, τέμνω)
- quarry-man, stonecutter, IG 4.823.50 (Troezen), PCair.Zen. 499.2, al. (iii B.C.), LXX 3 Ki. 5.15 (29), J. AJ 11.4.1, CIG (add.) 4528b (Lebanon).
λᾱτόμος -ου, ὁ [λᾶας , τέμνω ] quarry man, stonecutter QS 5.244 Ios. A.I. 9.8.2, al. etc.; also with τῶν λίθων VT 2Kgs. 12.13.
λα·τόμος, ου (ὁ) [ᾱ] tailleur de pierres, Spt. 1 Reg. 5, 15 ; Jos. A.J. 11, 4, 1.
Étym. λᾶς, τέμνω.
λατόμος, [ᾱ], Steine hauend od. brechend, behauend, bes. ὁ λ., der Steinhauer, Steinmetz, VLL Poll. 7.118.
λατόμος
λᾱ-τόμος, ὁ,
λᾶς, τέμνω
- a stone-cutter.