λάτρις
λάτρις, a workman for hire, hired servant
λάτρ-ις, ιος, ὁ and ἡ,
- hired servant, and in fem. handmaid, Thgn. 302, 486, S. Tr. 70, E. Supp. 639, Supp.Epigr. 1.405B1 (Samos, iii A.D.); Ἑρμῆν . . δαιμόνων λάτριν E. Ion 4; ἡμιγύναικα θεῆς λάτριν ὃς . . [Simon.] 179.9; of slaves, E. IA 868 (troch.): fem., Id. Hec. 609; ἡ θεῶν λ. handmaid of the gods, Id. HF 823; τὴν Ἀπόλλωνος λ., of Cassandra, Id. Tr. 450 (troch.), cf. Phld. Piet. 91: metaph., μίτου πολυδινέα λ., of the spindle, AP 6.39 (Arch.); Φοίβου λ., of the raven, ib. 9.272 (Bianor).
λάτρις -ιος, ὁ, ἡ [λάτρον ] hired servant, fem. maid, maidservant Thgn. 302, 486 Eur. Hec. 609 (fem.) etc. | slave, servant Eur. I.A. 868 ‖ minister of a god
λάτρις, ιος (ὁ, ἡ) [ᾰ]
1 serviteur ou servante à gages, mercenaire, Thgn. 302, 486 ; p. ext. serviteur, servante, en gén. (libre ou esclave) Eur. I.A. 868 ; au fém. Eur. Hec. 609 ||
2 particul. serviteur d’un dieu ou des dieux, Eur. Ion 4 ; au fém. Eur. H.f. 823, Tr. 450.
Étym. λάτρον.
λάτρις, ιος, ὁ, nach B.A. 1095 thessalisch für δοῦλος, vgl. Ath. VI.264c ; der Diener für Sold, Arbeiter um Lohn, Taglöhner, λάτρισι καὶ δμωσίν, Theogn. 302, 486 ; übh. Diener, Διὸς λάτρις nennt sich Hermes, Eur. Ion 4, vgl. Suppl. 661, öfter, wie sp.D., z.B. Lycophr. 1420 ; Φοίβου λάτρις heißt der Rabe, Bian. 4 (IX.272). – Auch ἡ λάτρις, die Dienerin, Eur. Herc.Fur. 823 ; Rufin. 1 (V.18).
λάτρις, ιος
- a workman for hire, hired servant, and in fem. a handmaid, Theogn., Soph. from λάτρον