λεπράς
λεπρ-άς, άδος, ἡ, poet. fem. of λεπρός,
- rough, λεπρὰς πέτρα Theoc. 1.40, cf. Opp. H. 1.129.
λεπράς -άδος [λεπρός ] harsh, rough Theocr. 1.40 Opp. 1.129.
λεπράς, άδος [ᾰδ] adj. f. raboteuse, Thcr. Idyl. 1, 40 ; subst. ἡ λ. Opp. H. 1, 129, colline raboteuse.
Étym. λέπρα.
λεπράς, άδος, ἡ, poet. fem. zu λεπρός, πέτρα, Theocr. 1.40, ein rauher Fels ; auch subst., χθαμαλαὶ ψαμαθώδεις λεπράδες, Hügel, Opp. Hal. 1.129.
λεπράς, άδος,
poet. fem. of λεπρός, Theocr.