λευκομφάλιος
λευκομφάλιος, with white navel
λευκομφάλιος [ᾰ], ον,
- with white navel or centre, of fig-trees, Thphr. CP 5.1.8.
λευκομφάλιος -ον [λευκός , ὀμφαλός ] that has a white navel, i.e. a white interior, of a fig Thphr. C.P. 5.1.8.
λευκ·ομφάλιος, ος, ον [ᾰ] au cœur (propr. au nombril) blanc, en parl. d’une sorte de figue, Th. C.P. 5, 1, 8.
Étym. λ. ὀμφαλός.
λευκομφάλιος, mit weißem Nabel, Stiel, Beiwort einer Feigenart, Theophr. bei Ath. III.77c.