λευκόπωλος

λευκό-πωλος, ον,

• with white horses, ἡμέρα A. Pers. 386, S. Aj. 673; τέθριππον Plu. Cam. 7; epith. of the Dioscuri (cf. λεύκιππος), Pi. P. 1.66; at Thebes also of Amphion and Zethus, E. HF 29; θεοί Id. Ph. 606.

λευκόπωλος -ον [λευκός, πῶλος] one who has or guides white horses, of the white horses Pind. P. 1.66 Plut. Cam. 7.1; τῇ λευκοπώλῳ φέγγος ἡμέρᾳ φλέγειν so that day may shine with its white horses Soph. Ai. 673.

λευκόπωλος, mit weißen Rossen, fahrend, reitend ; ἡμέρα, Aesch. Pers. 378 u. Soph. Aj. 658 ; Τυνδαρίδαι, die Dioskuren, die immer auf weißen Rossen reitend dargestellt werden, Pind. P. 1.66 ; vgl. Eur. Herc.Fur. 29, Phoen. 606 ; λ. τέθριππον, ein Gespann von vier weißen Rossen, Plut. Camill. 7. Vgl. λεύκιππος.

λευκόπωλος

• 1with white horses λευκοπώλων Τυνδαριδᾶν P. 1.66

λευκόπωλος λευκό-πωλος, ον

• with white horses, Trag.