λιβανωτός

λῐβᾰνωτός, ὁ, also ἡ Men. Sam.Fr. 1:—

• frankincense, the gum of the tree λίβανος, used to burn at sacrifices, Xenoph. 1.7, Hdt. 1.183, 2.40, 86, Ar. Nu. 426, V. 96, Ra. 871, Thphr. HP 4.4.14, etc.; λ. ὑπὲρ αὐτῶν ἐπιτιθέναι Antipho 1.18: called, when in small pieces, χόνδρος λιβανωτοῦ Luc. Sat. 16; when pounded, μάννα λιβανωτοῦ Gp. 6.6.1; cf. λιβανομάννα: the best kind was λ. ἄρρην Dsc. 1.68, Alciphr. 2.4.
• • • 2 = λίβανος I, Thphr. HP 9.1.6.
  • II the frankincense-market, Eup. 304, Chamael. ap. Ath. 9.374b.
  • III = λιβανωτρίς, Apoc. 8.3, 5.

λῐβᾰνωτός -οῦ, ὁ [λίβανος] incense, gum of the λίβανος tree Sapph. 2.4 Hdt. 3.107.1, al. Hp. Morb. 2.13 Aristoph. Ran. 871 Plat. Leg. 847b Diod. 3.46 Diosc.² 1.68.6 Gal. 12.633, 13.440 etc.; χόνδρος λιβανωτοῦ piece of incense Luc. Sat. 16; μάννα λιβανωτοῦ powder or grains of incense Geop. 6.6.1; λ. ἄρρην “male” incense (highest quality) Alciphr. 2.4, al. | incense tree Thphr. H.P. 9.1.6 | incense market Eup. 327 Chamael. 43 ‖ thurible NT Rev. 8.3, 5 | also ἡ λ. Men. Sam. fr. 1.

λιβανωτός, ὁ, auch ἡ, vgl. Lobeck zu Phryn. p. 187, Weihrauch, das Harz des Baumes λίβανος, das als Räucherwerk beim Opfer gebraucht wurde, Her. 2.86, 4.107, 6.97 ; λιβανωτὸν δεῦρό τις καὶ πῦρ δότω, ὅπως ἂν εὔξωμαι, Ar. Ran. 871 ; λιβανωτὸν ἐπιτιθέναι ὑπὲρ ἑαυτῶν, Antiph. 1.18 ; Plat. Legg. VIII.847b ; Theophr. u. A.; – χόνδρος λιβανωτοῦ heißt er, wenn er in kleinen Stücken ist, μάννα λιβανωτοῦ ganz zerrieben. – Auch der Ort, wo Weihrauch verkauft wird, Eupol. bei Poll. 9.47 ; vgl. Chamaeleon bei Ath. IX.374b. – Im NT, Rauchfaß.

λῐβᾰνωτός

• 1frankincense κατὰ χρυσόκερω λιβανωτοῦ (sc. εὔχεσθαι: cf. Σ, Aristid., 2. 91K, ὁ Πίνδαρος διασύρων τινὰ ὡς ἄγαν τρυφῶντα τοῦτο εἶπεν, ἐντεῦθεν δεικνὺς αὐτὸν ὅτι καὶ ἐν ταῖς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχαῖς βλακείᾳ ἐχρῆτο) fr. 329.

λιβανωτός λῐβᾰνωτός, οῦ,

• • Ifrankincense, the gum of the tree λίβανος, Hdt., Ar., etc.
  • IIa censer, Lat. thuribulum, NTest.