λιθόλευστος
λιθόλευστος, stoned with stones
λῐθό-λευστος, ον,
- stoned, ὑπὸ τῶν ὄχλων D.S. 3.47; λ. ποιῆσαί τινα Plu. Par.min. 2.313b, Sch. Call. Iamb. in PSI 9.1094.25; λ. Ἄρης death by stoning, S. Aj. 254 (lyr.).
- 2 deserving to be stoned, Call. Epigr. 41.5 Pf., Alex.Aet. 3.12.
λῐθόλευστος -ον [λίθος , λεύω ] stoned Diod. 3.47.4; λ. Ἄρη death by stoning Soph. Ai. 254; λιθόλευστον ἐποίησαν they stoned (him) Plut. Par. min. 313b | worthy of being stoned Callim. epigr. 41.5.
λιθό·λευστος, ος, ον [ῐ]
1 lapidé, DS. 3, 47 ; ἄρης, Soph. Aj. 254, mort causée par lapidation ||
2 digne d’être lapidé, Call. Ep. 42, 5.
Étym. λ. λεύω.
λιθόλευστος, gesteinigt, Callim. 4 (XII.73), wo man es auch steinigenswert, verbrecherisch erkl.; ὑπὸ τῶν ὄχλων, DS. 3.47 ; ἄρης, Steinigungstod, Soph. Aj. 253.
λιθόλευστος
λῐθό-λευστος, ον
λεύω
- stoned with stones: λ. Ἄρης death by stoning, Soph.